Sommige opdrachten voelen anders
Sommige opdrachten komen op je pad en je weet meteen: dit is niet zomaar werk.
Onlangs ben ik gestart aan een nieuwe opdracht waar ik oprecht naar uitgekeken had. Ik mag een onderneming ondersteunen die vrouwen met kanker helpt om zich opnieuw wat beter in hun vel te voelen. Met zachte mutsjes, sjaals, verzorgingsproducten en vooral met veel begrip voor wat iemand doormaakt in zo’n ingrijpende periode.
Van buitenaf lijkt het misschien gewoon een administratieve opdracht. Klantenmails beantwoorden, bestellingen opvolgen, vragen verwerken, mee structuur brengen achter de schermen.
Maar deze opdracht voelt anders.
Omdat je weet dat achter elke bestelling, elke vraag of elk bericht een echt verhaal zit. Een vrouw die net een diagnose kreeg. Iemand die binnenkort met chemo start. Een moeder die haar haar begint te verliezen en zoekt naar iets dat zacht zit, mooi voelt en haar opnieuw een beetje zichzelf laat zijn. Een dochter of partner die iets zoekt om iemand dierbaar te steunen.
Dan wordt een simpele mail plots meer dan een mail. Dan wordt correcte opvolging meer dan administratie. Dan voelt zorgvuldig werken niet alleen professioneel, maar ook menselijk.
Waarom dit me zo raakt
Misschien komt dat gevoel ook omdat het me terugbrengt naar jaren geleden.
Toen mijn tante op palliatieve zorg lag, was ik diep onder de indruk van de mensen die daar werkten. Niet door grote woorden of spectaculaire gebaren, maar net door hun rust, zachtheid en aanwezigheid. Ze wisten precies wanneer ze iets moesten zeggen en wanneer niet. Ze brachten warmte in een periode die voor een familie zwaar en onzeker was.
Ik herinner me nog goed dat ik toen dacht: dit is waardevol werk. Werk waarbij je echt iets kunt betekenen voor anderen op momenten die ertoe doen.
Ik dacht toen vaak dat ik later, als ik ouder zou zijn en meer tijd zou hebben, misschien vrijwilligerswerk zou doen op een palliatieve afdeling. Omdat het me zo zinvol leek om mensen bij te staan in een kwetsbare fase van hun leven.
Niet op de voorgrond, wel van betekenis
Vandaag werk ik niet op een palliatieve afdeling. Ik draag geen witte jas en ik sta niet aan een ziekenhuisbed.
Ik zit achter mijn laptop op Tenerife en ondersteun ondernemers op afstand.
En toch merk ik dat ook hier ruimte bestaat om iets te betekenen.
Door vriendelijk te antwoorden wanneer iemand onzeker is.
Door snel te reageren wanneer iemand dringend hulp nodig heeft.
Door mee te denken over comfort, praktische oplossingen en een warm contact.
Door ervoor te zorgen dat achter de schermen alles vlot loopt, zodat de klant vooral warmte en rust voelt.
Dat zijn misschien geen grootse dingen, maar voor iemand die midden in een behandeltraject zit, kunnen kleine dingen verrassend groot zijn.
Kleine dingen met grote waarde
Omdat ik zelf ook al vaak met kanker in contact kwam, weet ik hoe belangrijk kleine gebaren kunnen zijn in een moeilijke periode.
Iemand die echt luistert.
Een vriendelijk antwoord op het juiste moment.
Iets zachts dat comfort geeft wanneer je lichaam hard moet vechten.
Een gevoel van waardigheid wanneer je jezelf even niet herkent in de spiegel.
Misschien raakt deze opdracht me daarom zo sterk.
Omdat ik voel dat werk niet altijd alleen over taken, uren en facturen hoeft te gaan. Soms mag werk ook gewoon menselijk zijn.
Wanneer werk klopt
Ik geloof dat iedereen energie krijgt van een ander soort werk.
De ene van cijfers. De andere van strategie. Nog iemand anders van creativiteit of sales.
En sommigen voelen de meeste voldoening wanneer hun werk, hoe klein ook, een positieve impact heeft op het leven van iemand anders.
Voor mij is dit zo’n opdracht.
Eentje waarbij mijn ervaring als Virtual Assistant samenvalt met iets dat dieper zit: zorg dragen, meehelpen, rust brengen en iets lichter maken voor iemand anders.
Dat voelt bijzonder. En het herinnert me eraan dat waardevol werk niet altijd luid hoeft te zijn.
Soms zit het gewoon in kleine dingen, met veel betekenis.
Paeme Virtual assistant
