Sommige opdrachten komen op je pad en je weet meteen: dit is niet zomaar werk.
Onlangs ben ik gestart aan een nieuwe opdracht waar ik oprecht naar uitgekeken had. Ik mag een ondernemingondersteunen die vrouwen met kanker helpt om zich opnieuw wat beter in hun vel te voelen. Met zachte mutsjes, sjaals, verzorgingsproducten en vooral met veel begrip voor wat iemand doormaakt in zo’n ingrijpende periode.
Van buitenaf lijkt het misschien gewoon een administratieve opdracht. Klantenmails beantwoorden, bestellingen opvolgen, vragen verwerken, mee structuur brengen achter de schermen.
Maar deze opdracht voelt anders.
Omdat je weet dat achter elke bestelling, elke vraag of elk bericht een echt verhaal zit. Een vrouw die net een diagnose kreeg. Iemand die binnenkort met chemo start. Een moeder die haar haar begint te verliezen en zoekt naar iets dat zacht zit, mooi voelt en haar opnieuw een beetje zichzelf laat zijn. Een dochter of partner die iets zoekt om iemand dierbaar te steunen.
Dan wordt een simpele mail plots meer dan een mail. Dan wordt correcte opvolging meer dan administratie. Dan voelt zorgvuldig werken niet alleen professioneel, maar ook menselijk.
Waarom dit me zo raakt
Misschien komt dat gevoel ook omdat het me terugbrengt naar jaren geleden.
Toen mijn tante op palliatieve zorg lag, was ik diep onder de indruk van de mensen die daar werkten. Niet door grote woorden of spectaculaire gebaren, maar net door hun rust, zachtheid en aanwezigheid. Ze wisten precies wanneer ze iets moesten zeggen en wanneer niet. Ze brachten warmte in een periode die voor een familie zwaar en onzeker was.
Ik herinner me nog goed dat ik toen dacht: dit is waardevol werk. Werk waarbij je echt iets kunt betekenen voor anderen op momenten die ertoe doen.
Ik dacht toen vaak dat ik later, als ik ouder zou zijn en meer tijd zou hebben, misschien vrijwilligerswerk zou doen op een palliatieve afdeling. Omdat het me zo zinvol leek om mensen bij te staan in een kwetsbare fase van hun leven.
Niet op de voorgrond, wel van betekenis
Vandaag werk ik niet op een palliatieve afdeling. Ik draag geen witte jas en ik sta niet aan een ziekenhuisbed.
Ik zit achter mijn laptop op Tenerife en ondersteun ondernemers op afstand.
En toch merk ik dat ook hier ruimte bestaat om iets te betekenen.
Door vriendelijk te antwoorden wanneer iemand onzeker is. Door snel te reageren wanneer iemand dringend hulp nodig heeft. Door mee te denken over comfort, praktische oplossingen en een warm contact. Door ervoor te zorgen dat achter de schermen alles vlot loopt, zodat de klant vooral warmte en rust voelt.
Dat zijn misschien geen grootse dingen, maar voor iemand die midden in een behandeltraject zit, kunnen kleine dingen verrassend groot zijn.
Kleine dingen met grote waarde
Omdat ik zelf ook al vaak met kanker in contact kwam, weet ik hoe belangrijk kleine gebaren kunnen zijn in een moeilijke periode.
Iemand die echt luistert. Een vriendelijk antwoord op het juiste moment. Iets zachts dat comfort geeft wanneer je lichaam hard moet vechten. Een gevoel van waardigheid wanneer je jezelf even niet herkent in de spiegel.
Misschien raakt deze opdracht me daarom zo sterk.
Omdat ik voel dat werk niet altijd alleen over taken, uren en facturen hoeft te gaan. Soms mag werk ook gewoon menselijk zijn.
Wanneer werk klopt
Ik geloof dat iedereen energie krijgt van een ander soort werk.
De ene van cijfers. De andere van strategie. Nog iemand anders van creativiteit of sales.
En sommigen voelen de meeste voldoening wanneer hun werk, hoe klein ook, een positieve impact heeft op het leven van iemand anders.
Voor mij is dit zo’n opdracht.
Eentje waarbij mijn ervaring als Virtual Assistant samenvalt met iets dat dieper zit: zorg dragen, meehelpen, rust brengen en iets lichter maken voor iemand anders.
Dat voelt bijzonder. En het herinnert me eraan dat waardevol werk niet altijd luid hoeft te zijn.
Soms zit het gewoon in kleine dingen, met veel betekenis.
Werken als Virtual Assistant op Tenerife: zo ziet mijn dag eruit
Om 7u gaat de wekker omdat ik graag rustig opstart.
Na een verfrissende douche neem ik een licht ontbijt terwijl ik kort door de krant blader. Niet alles, gewoon de hoofdlijnen. Ik werk voor Belgische klanten, dus weten wat daar speelt is geen overbodige luxe.
Tegen 8u zit ik aan mijn bureau. Hier op Tenerife is het dan nog rustig, maar in België draait alles al op volle toeren. Het tijdsverschil van één uur maakt dat de werkdag eigenlijk al begonnen is vooraleer ik mijn laptop openklap.
Mailboxbeheer en structuur als basis van mijn werk
Als Virtual Assistant start ik altijd met de mailboxen.
Eerst check ik of er dringende zaken zijn die onmiddellijk moeten behandeld worden. Kleine taken die ik in een paar minuten kan afwerken, doe ik meteen. Weg is weg. Wat meer tijd vraagt, krijgt een label. Elke klant heeft zijn eigen structuur en prioriteiten, en dat overzicht is essentieel.
Voor het ogenblik werk ik met 4 ondernemingen waarvan 2 KMO’s en 2 solo-ondernemers. Een strakke planning en opvolging is dus cruciaal.
Efficiënt werken met duidelijke planning en follow-up
Op maandag plan ik bewust follow-up meetings.
Geen lange vergaderingen, maar korte afstemmomenten:
Wat is afgewerkt?
Wat staat nog open?
Waar zit vertraging?
Dat ene moment bespaart ons de rest van de week een stroom aan losse berichten en ad-hoc vragen.
Lunchen en leven op Tenerife
Voor ik het besef is het middag.
We lunchen thuis, afhankelijk van de oogst van de dag maken we lunch met verse groenten uit de tuin. Het fruit houden we voor de namiddag.
Focusblokken: geconcentreerd werken zonder afleiding
In de namiddag werk ik in focusblokken.
Voor bepaalde klanten reserveer ik enkele uren na elkaar. Meldingen gaan uit, mailboxen dicht. Dat is het moment waarop ik echt gefocust kan werken.
Even pauze: wandelen en het hoofd leegmaken
Na een paar uur merk ik dat mijn hoofd vol zit en dan ga ik wandelen.
De barranco staat deze periode nog vol water door de regen van de afgelopen maanden, waardoor het wandelpad naar het strand voorlopig niet toegankelijk is.
Maar het groen in de vallei, de bloemen, de kleine watervalletjes en het geluid van de vogels maken dat meer dan goed.
De werkdag afsluiten als Virtual Assistant
Terug thuis nog even een laatste check op de mailboxen en een paar losse taken afwerken en dan sluit ik de werkdag af.
We nemen een aperitief op ons terras en overlopen de dag
Als het donker wordt gaat de televisie aan voor het journaal. Uitgesteld kijken heeft zo zijn voordelen.
De dag eindigt meestal met een boek. Dat is mijn manier om mijn hoofd terug stil te krijgen.
Structuur zorgt voor rust
Dit is hoe ik mijn dagen structureer, hoe ik mijn werk organiseer en hoe ik bewust kies wanneer ik “aan” en “uit” sta.
En dat is exact wat ik ook voor mijn klanten doe: structuur brengen, zodat hun business vlot blijft draaien.
Lees gerust de reviewsop mijn website van ondernemers waarmee ik in het verleden reeds heb samengewerkt of ga al even kijken naar mijn LinkedInen Instagrampagina voor meer informatie.
Goede voornemens voor ondernemers: waarom maart beslist of je volhoudt
In januari werden goede voornemens voor ondernemers uitgesproken. In februari werd duidelijk dat motivatie alleen niet volstaat.
Maart is het moment waarop alles samenkomt.
De routines zijn terug, de agenda is alweer goed gevuld en het ‘nieuwe jaar’-gevoel is verdwenen.
Precies daarom is maart de maand waarin je ontdekt of je echt iets veranderd hebt of ongemerkt bent teruggevallen in oude gewoontes. Niet omdat je gefaald hebt maar omdat volhouden moeilijker is dan beginnen.
Terugval is geen falen
Veel ondernemers denken dat terugval betekent dat het plan niet werkte, dat ze opnieuw fout bezig zijn.
Maar terugval is normaal, nieuwe gewoontes concurreren met oude patronen.
En die oude patronen zijn efficiënt, ze vragen weinig nadenken en voelen vertrouwd. Zonder bewuste keuzes nemen ze opnieuw de bovenhand.
Niet omdat ze slecht bedacht zijn, maar omdat ze bescherming nodig hebben.
Wat blijft staan zodra het druk wordt?
welke afspraken met jezelf houd je nog aan?
welke structuren werken ook op volle snelheid?
wat verdwijnt zodra de werkdruk stijgt?
Die antwoorden zijn waardevoller dan eender welke planning op papier want ze tonen waar je systeem sterk is en waar het lekt.
Volhouden vraagt minder wilskracht, meer eenvoud
Een veelgemaakte fout is denken dat volhouden discipline vraagt, in werkelijkheid vraagt het vereenvoudiging. Hoe minder beslissingen je elke dag moet nemen, hoe groter de kans dat nieuwe gewoontes blijven bestaan.
Dat betekent:
vaste momenten in plaats van ad hoc beslissingen
duidelijke verantwoordelijkheden
minder losse taken, meer afgeronde processen
Goede voornemens voor ondernemers blijven bestaan wanneer ze ingebed zijn in hoe je werkt, niet wanneer ze erbovenop komen.
Maart is het moment om bij te sturen.
Niet om opnieuw te beginnen maar om te verfijnen: wat werkt hou je vast, wat niet werkt dat pas je aan.
En wat structureel te veel tijd en energie vraagt, verdient misschien een andere oplossing dan “nog even volhouden”. Soms is dat vereenvoudigen, soms is dat schrappen en soms is dat delegeren.
Waar ben jij teruggevallen? En waar merk je dat verandering wél blijft werken?
Binnenkort wonen we twee jaar op de Canarische Eilanden. En ja, ik volg nog steeds elke dag het Belgische nieuws. Naast Radio Televisión Canaria uiteraard, ik doe mijn best om te integreren.
Onlangs waren hier vrienden op bezoek en ze merkten op dat ik beter op de hoogte was van het Belgische nieuws dan zijzelf.
Dat vond ik oprecht grappig: ik woon op een eiland voor de kust van Afrika, maar ik weet wie in Brussel ruzie maakt, welke maatregel verandert en welke staking eraan komt.
Toeval? Nee. Context is deel van mijn werk.
Waarom nieuws framing mij fascineert
Als Virtual Assistantwerk ik voor Belgische ondernemingen. Mijn klanten leven in die realiteit dus volg ik politiek, economie en sociale maatregelen.
Maar wat me blijft opvallen, is hoe sterk nieuws framing verschilt afhankelijk van waar je het leest. De feiten zijn vaak dezelfde maar de toon niet.
Een paar weken geleden belde mijn zus ongerust. Ze had in een Belgische krant gelezen dat de vulkaan El Teideactiever was geworden met reële kans op uitbarsting.
Hier op Tenerife bleef de berichtgeving kalm, feitelijk en zonder dramatische ondertoon.
Ja, er zijn dagelijks aardbevingen, veel zelfs, maar zo diep dat ik er nog geen enkele gevoeld heb.
En toch haalde dit de Belgische kranten. Komkommertijd? Eerder nieuws framing in actie!
Niet fout maar anders gefilterd en gericht op een andere doelgroep.
Nieuws is zelden alleen een opsomming van feiten. Het is selectie, context en invalshoek.
Wat benadruk je, welke woorden gebruik je, welke titel zet je erboven? Dat bepaalt hoe wij het nieuws interpreteren. Ik blijf het Belgische nieuws volgen maar altijd met aandacht voor nieuws framing én met zicht op een vulkaan die er bijzonder ontspannen bijligt.
Lees jij het nieuws nog als feit, of ook als framing? Laat jij je soms wel eens meeslepen door de headlines in het nieuws?
