Wat gebeurt er als plots alle excuses wegvallen en je face-to-face staat met je echte dromen?
Soms gebeuren dingen die je niet meteen als kans herkent, zoals een pandemie als COVID…
Als de wereld plots op de rem gaat staan, krijg je tijd om na te denken. Geen dagelijkse files, geen overvolle agenda, geen ‘even snel tussendoor’. De rust brengt ruimte en die ruimte brengt helderheid.
Wat wil je eigenlijk écht in het leven?
COVID en zelfreflectie
Het begon met stilte
Thuiswerken voelde direct als thuiskomen: geen geroezemoes, geen afleiding, alleen ik en mijn laptop. Ik werkte sneller, geconcentreerder en had aan het einde van de dag meer energie over want geen tijdverlies in het verkeer, geen smalltalk op weg naar de printer, geen lange lunchpauzes meer. Alsof iemand de volumeknop van mijn leven een paar standjes zachter had gezet en dat bleek verfrissend. Ik was gelukkig, gewoon in mijn eigen cocon. Geen eenzaamheid alleen overzicht, rust en focus.
werken op afstand
Herinneringen aan zon, zee en de Spaanse cultuur
In de stilte heb je tijd voor herinneringen.
Als kind trokken we elk jaar naar Fuengirola, een stadje in Zuid-Spanje waar mijn ouders een appartement hadden. We bleven er de hele zomervakantie: mijn liefde voor de Spaanse cultuur en het zuiderse ritme is daar ontstaan.
Mijn zus herinnerde me er recent nog aan dat ik toen al zei: “Later verhuis ik naar Spanje.”
Ik was het al vergeten maar het verlangen bleef duidelijk toch ergens sluimeren.
dromen waarmaken
De buitenlandmicrobe zat al lang in mijn bloed
Op mijn negentiende boekte ik mijn eerste soloreis, een lastminute naar Rhodos, nadat mijn toenmalig vriendje de boel had afgeblazen. Geen zin in zelfmedelijden of drama, dus hup valies inpakken en vertrekken. Die vakantie bezorgde me zelfs een eerste jobaanbieding. Ik heb vriendelijk bedankt, want “verstandig zijn” stond toen nog bovenaan mijn lijst.
En zoals bij zovelen nam de realiteit het over.
Studies, werk, carrière… het rolde zoals het rolde.
Maar achteraf gezien zat de drang naar avontuur er toen al in.
Niet zo gek, trouwens. Mijn familie is nogal… internationaal verspreid.
Mijn moeder stond ooit zelf op het punt om naar Spanje te verhuizen, tot ze mijn vader ontmoette en besloot om in België te blijven.
Maar met familie in o.a. Frankrijk, Griekenland, Brazilië en Australië, is het niet verwonderlijk dat ook ik droomde van een leven over de grenzen heen. Misschien zit het gewoon in ons DNA.
leven in Spanje
En dan komt COVID. En alles ligt open.
Ineens had ik tijd om te voelen waar ik écht van droomde. En dat was duidelijk: meer rust, meer zon en meer vrijheid. Minder drukte, minder verplichtingen en minder ‘moeten’. We begonnen te dromen, te praten en te plannen met concrete stappen.
Vandaag wonen we gewoon in Spanje, niet in Fuengirola, maar wel op een eiland waar de zon dagelijks schijnt en het leven een ander ritme volgt.
Als Virtual Assistant kan ik perfect vanop afstand werken en de kwaliteit van mijn werk is er alleen maar op vooruitgegaan. Meer focus, meer balans, meer voldoening. Mijn werkdag start nu met focus in plaats van files.
thuiswerken als zelfstandige
Geen grote levensles, wel een goed verhaal
Het leven hier is trager, intenser en eenvoudiger.
En nee, ik denk niet ‘had ik dit maar eerder gedaan’, want alles wat eraan voorafging brachten me net hier.
lockdown inzichten
Wat deed de pauzeknop met jou?
Voor mij is er een duidelijk een VOOR en een NA COVID.
COVID gaf me de ruimte, de tijd en het duwtje om eindelijk te kiezen voor mijn droomleven.
Misschien heeft het jou ook iets doen beseffen?
Wat bracht die periode jou?
Heb jij ook iets aan je leven veranderd – groot of klein – dat je zonder die stilte misschien nooit had overwogen?
