Geneviève Paeme

Virtual assistant

www.paeme.eu

Mis je je collega’s niet?

Tijdens mijn recent klantenbezoeken in België kreeg ik opvallend vaak dezelfde vraag:
“Mis je je collega’s niet, nu je als VA in het buitenland werkt?”

De vraag was oprecht en goedbedoeld. En ja, het was fijn om klanten live te ontmoeten. Dat helpt om elkaar beter te begrijpen en versterkt de samenwerking. Maar het eerlijke antwoord bleef elke keer hetzelfde: nee, ik mis het niet.

En dat antwoord verrast mensen.

Niet omdat ze twijfelen aan mijn werk, maar omdat ze vertrekken vanuit een ander denkmodel.

De onderliggende aanname

Voor veel mensen staat samenwerken nog gelijk aan samen aanwezig zijn. Samen in dezelfde ruimte, elkaar zien werken, even binnenlopen voor een korte vraag. Dat voelt vertrouwd. Alleen zegt dat gevoel weinig over hoe goed er effectief samengewerkt wordt.

Ik werk dagelijks remote via Teams, WhatsApp en mail. Dat loopt vlot, duidelijk en zonder ruis. Niet ondanks de afstand, maar net omdat er structuur is. Heldere afspraken, duidelijke verwachtingen en consequente opvolging maken het verschil. Afstand op zich is geen probleem. Onduidelijkheid wel.

Wat vaak meespeelt, is projectie

Mensen vullen onbewust in wat zij zouden missen in mijn situatie. Voor hen zijn collega’s niet alleen functioneel, maar ook sociaal. Ze halen er bevestiging uit, ritme, afleiding of verbinding.

Dat is geen oordeel, dat is gewoon hoe zij werken.

 Alleen betekent dat niet dat iedereen die behoeften op dezelfde manier invult.

Ik haal verbinding niet uitsluitend uit mijn werk en ik heb geen continue live interactie nodig om goed te functioneren.

Dat maakt me niet kil of afstandelijk, maar zelfstandig.

Asynchrone communicatie wordt onderschat

Remote samenwerken wordt ook vaak onderschat omdat asynchrone communicatie verkeerd begrepen wordt. Wanneer remote werk stroef loopt, ligt dat zelden aan het feit dat mensen elkaar niet zien. Het ligt aan vage afspraken, impliciete verwachtingen en gebrek aan eigenaarschap.

Dan krijgt “remote” de schuld, terwijl het echte probleem structuurloos werken is.

Asynchrone communicatie werkt uitstekend wanneer taken duidelijk zijn, verantwoordelijkheden vastliggen en beslissingen niet in hoofden blijven hangen maar gedocumenteerd worden.

Dat vraagt volwassenheid en discipline.
Niet iedereen heeft daar zin in of ervaring mee.

Vertrouwen zonder zichtbaarheid blijft moeilijk voor sommigen

Daarnaast speelt vertrouwen een grote rol.

Voor sommige mensen voelt fysieke aanwezigheid als een vorm van controle. Als je iemand ziet werken, voelt dat veilig. In mijn samenwerkingen draait vertrouwen niet om zichtbaarheid, maar om voorspelbaarheid. Mijn klanten weten wat ze aan me hebben. Ze weten dat zaken opgevolgd worden, dat afspraken nagekomen worden en dat ik bereikbaar ben wanneer nodig.

Dat bouwt vertrouwen sneller dan dagelijkse aanwezigheid, alleen is het minder zichtbaar.

Vertrouwen bouw je niet door gezien te worden, maar door te doen wat je zegt.

De loondienstbril blijft hardnekkig

Veel van deze aannames komen voort uit een loondienstlogica.

In loondienst vallen collega’s, sociale contacten en werkcontext vaak samen.

Als zelfstandige werkt dat anders: mijn klanten zijn geen collega’s en mijn werk is niet mijn volledige sociale leven.

Wie die shift nooit gemaakt heeft, kan zich moeilijk voorstellen dat dat geen leegte creëert, maar voor mij doet het dat niet.

Live contact is een meerwaarde, geen vereiste

Betekent dit dat live contact geen waarde heeft? Zeker wel!

Af en toe samen aan tafel zitten verdiept gesprekken en maakt nuances sneller duidelijk. Alleen is het geen voorwaarde om goed samen te werken. Het is een meerwaarde, geen fundament.

En dat verschil is cruciaal.

Waarom wordt remote samenwerken dan zo vaak als ‘moeilijk’ gezien?

Omdat veel mensen structuur van buitenaf nodig hebben, verbinding verwarren met aanwezigheid en efficiëntie verwarren met kilte. Autonomie wordt dan snel gezien als eenzaamheid.

In werkelijkheid legt remote werken vooral bloot hoe iemand gewend is om te werken.

Ik mis geen collega’s, ik mis geen kantoor, ik mis geen constante live interactie.

Wat ik wel heb, is focus, rust en samenwerking die draait op vertrouwen en resultaat.

Dat is geen toeval maar een bewuste keuze.

En voor wie het nog steeds moeilijk vindt om zich voor te stellen: dat zegt niets over mijn manier van werken, maar alles over het kader waarin jij geleerd hebt te werken.

Mis je je collega's?